CAŁKIEM SERIO... (8)

 

Moim faworytem w tej konfrontacji był zespół z Tych, lecz tu właśnie chyba zdecydował czynnik trenerski, a konkretnie założenia taktyczne i to co w nich najważniejsze – konsekwencja w ich realizacji. Decydowały szczegóły, odrobina szczęścia i bodźce mentalne, bowiem każda przewaga, osłabienie czy też błędna decyzja sędziego, powoduje momenty dekoncentracji, na które szkoleniowiec musi działać szybko i z ogromnym wyczuciem. GKS po raz kolejny przegrał swoją szanse, choć troszkę przypomina mi to sytuacje z przed lat Unii Oświęcim, która wpadła w pewną monotonię zdobywania tytułów wicemistrzowskich, a potem zdetronizowała ekstraklasę na długi czas.

Cieszy wysoki poziom tych meczy, co podkreśla wielu obserwatorów finałowych potyczek.
Zresztą ubiegłoroczne spotkania finałowe również cieszyły oko kibiców a to świadczy, że jest potencjał na lepsze jutro polskiego hokeja, tyle, że grymasy i dąsy zostawmy w domu, a zabierzmy się wszyscy  jako środowisko hokejowe do ciężkiej pracy. Rozumiem tą pracę również przez pryzmat dbania o wizerunek i prestiż dyscypliny.

A tu kompromitacja!
 Chodzi oczywiście o ostatni mecz o utrzymanie w Bytomiu.
Przede wszystkim gratuluję zawodnikom obydwu drużyn. Polonia była faworytem, lecz to, co pokazała oświęcimska młodzież musi budzić respekt i szacunek. To z pewnością tylko roczna banicja tej niezwykle ambitnej drużyny w ekstraklasie. (Chyba, że uda się… szybciej:-))
Kiedyś była taka bajka o tajemniczym Don Pedro. Myślę, że to on zgasił światło i co gorsza działał
 w porozumieniu z Baltazarem Gąbką. Ale nic więcej nie powiem, bo to zadanie dla przyszłej Komisji Śledczej. Powtórkę meczu proponuję u mnie w Rudzie Śląskiej w godzinach porannych. Jest otwarte lodowisko, więc sabotaż prawie niemożliwy!

Brąz dla Podhala!
Ten wykrzyknik pewnie drażni kibiców tej drużyny, bo przed sezonem aspiracje były większe.
Były uzasadnione, lecz…
Nie wnikając dogłębnie w przyczyny słabszej postawy, można z pełnym przekonaniem stwierdzić, że Podhale zawsze kojarzyło się z twardą, nieustępliwą grą w obronie i dobrym lub b. dobrym bramkarzem. Te elementy kulały w tegorocznych poczynaniach, co tylko sygnalizuje problem i powinno ułatwić ukierunkowanie polityki transferowej drużyny na przyszły sezon.

Zagłębie zaczyna krzepnąć organizacyjnie a to optymistyczny prognostyk. Jednak trochę za bardzo dmucha się tam w ten przedsezonowy balon. To bardzo dobrze, że działacze tego klubu mają wysokie aspiracje. To się ceni. Lecz czasami można odnieść wrażenie, że medialnie, Zagłębie maszeruje co sezon po… Puchar Europy! Już czas na to, by skończyć z metodą „dream team-u” i zacząć myśleć o konstrukcji fundamentów, niezbędnych do egzystencji, w tym naszym skromnym  hokejowym światku na nieco dłużej, niż kilka sezonów. Jeżeli są na to środki warto pomyśleć o znaczących wzmocnieniach, ale w wieku co najmniej przedemerytalnym. I wcale tu nie chodzi o umiejętności, gdyż te często wychodzą na korzyść „starej gwardii” a jedynie  o wzmocnienie kręgosłupa drużyny, który wraz z odejściem kilku czołowych emerytów może ulec paraliżowi.  

Cieszy JKH Czarne Jastrzębie Jastrzębie
Modelowy przykład na polskie warunki prowadzenia klubu. Jeżeli jego działaczom nie uderzy tzw. woda sodowa do głowy, będą za 3-4 lata rządzić w ekstralidze. Jeżeli zapragną już w przyszłym sezonie rozdawać karty – przegrają, to też pewne. Kolejny plus to retoryka medialna, w której nie słychać buńczucznych wypowiedzi. Choć już zastanawia fakt wyższości (?) argumentów wzmocnienia składu, nad alternatywą występu zaplecza w 1 lidze. To miasto, w którym widać potencjał nie tylko z racji sponsora, ale i ludzi -rzetelnie przygotowanych do prowadzenia tego typu działalności.


Na koniec nieco kampanii wyborczej:
Mamy już w zasadzie komplet kandydatów, chyba, że wypali Abramowicz ze swoją fortuną, skądinąd fatalny kandydat…(niczyj kolega)

No, ale przedstawmy naszą dwójkę śmiałków. O Z. Ingielewiczu wiemy, że chce systemu i bazy.
Zastanawiam się czy chodzi o system komputerowy i bazę danych? Pewnie w Związku w tej chwili prowadzą księgowość na tzw. „amerykance” Dziesięć szkół… Hmm. Najlepiej w Warszawie, a priorytety powołań, na zasadzie zasobności portfela tatusiów. „Złoty Krążek”- kiedyś ze szkoły jeździłem na takie zawody. To na pewno podniesie poziom szkolenia! Jeśli chodzi o telewizję to od razu pomyślałem o TRWAM TV. Zastanawiam się tylko czy pod tymi „konkretami” podpisują się M. Czerkawski i K. Oliwa?

M. Wołosz to akurat postać nieźle mi znana.
Przeanalizujmy ‘konkrety” w sprawie PZHL tego kandydata.  Zwolni Rohaczka a zostawi p. Wytrychowską! Domyślam się, że jest ładniejsza od trenera Rudolfa. Jest z SLD! To dobrze, bo może słynny skarbnik Peter ” V” przeleje kilka EURO na konto związku. Szkółki w lidze Czeskiej. Ciekawe!
 Dobrze, że Czesi nie mają nic do gadania w tej sprawie. Będzie wóz! (techniczny) Jak wóz to i przewóz? Najlepiej z kierowcą. Jeśli chodzi o te 10 milionów, które ktoś ma przynieś - to będzie ciężko. M. Czerkawski w programie TV. Ciekawe czy On wie, bo to może być np. Randka w ciemno.
Zna Korzeniowskiego! – kto „Korzenia” nie zna?

Tyle nasi jedyni kandydaci.
Różnie można postrzegać wypowiedzi ludzi. To tak jak potencjalny businessman mówi o swoim dobrze rozwiniętym „interesie”… Trudno się czasami domyśleć, o którym tak naprawdę mówi…
Już tak naprawdę szczerze i poważnie. Wierzę w szczerość intencji obu panów (!).
Choć trudno przyjąć za pewnik to, co nie jest oczywiste. Pewnym jest na razie  to, że oboje kandydaci mają wolę bycia prezesem PZHL-u. Za p. Ingielewiczem przemawiają przesłanki marketingowe, natomiast za p. Wołoszem  zdolności –nazwijmy to – organizacyjno-wolicjonalne. Przeciwko p. Ingielewiczowi jest to, że prawdopodobnie jego polityka będzie się opierała na obecnych zasadach, a kierowanie związkiem będzie się odbywało tak naprawdę „z tylnego siedzenia”. Ta metoda się już w naszym kraju nie sprawdziła i to na wyższym szczeblu. Z tą różnicą, że tu nie będzie opcji wcześniejszych wyborów (?). Kontynuacja to zastój, a kto stoi w miejscu – ten się cofa.
Przeciwko p. Wołoszowi świadczy to, że zbyt mało mówi o konkretach, choć to domena obydwu kandydatów. Niewiadomym jest też zaplecze „polityczne”, a to może pomóc w identyfikacji kierunku ewentualnych zmian.

Kłopoty …bogactwa kandydatów na stanowisko prezesa tak prestiżowego związku przypominają mi trochę dowcip o Zenku, który stracił wzrok i nie widział przed sobą żadnej przyszłości. Tym Zenkiem jest w tej chwili środowisko hokejowe, które założyło ciemne okulary i udaje, że nic nie widzi.
Dlatego pomimo pewnej mobilizującej ironii zawartej w tym felietonie, doceniam chęci
 i zaangażowanie takich osób  jak M. Wołosz. Poza tym był bokserem, a wszystko, czego w życiu się dokonuje - jest poprzez walkę - która jest motorem postępu.

Ps. O reszcie kandydatów nic nie wiemy. Chyba ich nie ma. Albo są jeszcze w skorupce.