A A A

Felieton: CAŁKIEM SERIO…(2)

2007/09/12 09:42

Można powiedzieć: Sezon ruszył jak nowa linia autobusowa tyle, że w niektórych pojazdach zabrakło benzyny czy też powietrza w oponach. To normalne gdyż okres przygotowawczy zdecydowanie różnił się w większości klubach.

Te różnice wynikają głównie z priorytetów i celów jakie stawiają sobie w tym sezonie szkoleniowcy poszczególnych klubów. Mimo wszystko można już mówić (pisać) o niespodziankach bo takowe były i to dość dużego kalibru.

Szukając w pamięci doszukuję się analogii jeśli chodzi o spotkanie Podhale- Polonia z sezonu…(?) chyba 92/93 gdzie do Nowego Targu przyjechał rozreklamowany ( skądinąd dużej klasy fachowiec ) przyszły trener reprezentacji Polski Ewald Grabowski. Sprowadził wysokiej marki obcokrajowców ( Agiejkin, Semierak później Alieksiejew ) a my jako …biedna już wtedy Polonia wygraliśmy inaugurujący mecz 3:2. Potem już było gorzej bo zdobyliśmy …tylko brązowy medal ( premią wtedy za III miejsce była wspólna kolacja po decydującym meczu w Janowie ) a Podhale zostało Mistrzem Polski i niejako przejęło po nas rolę dominatora hokejowej ekstraligi . Myślę że nikt by się w Bytomiu i Nowym Targu nie pogniewał gdyby sytuacja się powtórzyła .( W Targu raczej tak)

Ale idąc dalej. Dużym zaskoczeniem jest niewątpliwie postawa drużyny z Sosnowca, ponieważ przez wielu fachowców ( nie tych pseudo ) od samego początku była kreowana na wiodącą ekipę tego sezonu. Jednak analizując skład wrażenie robią nazwiska a już nie koniecznie drużyna. W dobrym kolektywie musi być zachowana równowaga: młodość i doświadczenie, walczaki i strzelcy a to wszystko musi się zazębiać. I tu ważna –a w tym wypadku bardzo trudna- rola trenera, który te elementy musi poskładać w jedną całość. Dlaczego trudna w tym zespole? Ano dlatego że przy zbyt dużej ilości indywidualności brakuje walczaków a przybywa…gwiazd(?). Bardzo ceniłem jako zawodnika Jarka Morawieckiego i mam nadzieję że w roli…psychologa również sobie poradzi bo właśnie w mentalności, odrzuceniu własnych (indywidualnych) ambicji istnieje generalny problem tej drużyny. Niestety po dzisiejszym meczu widać, że to wielki problem tej drużyny a Jarek jako kolega większości zawodników nie bardzo panuje nad sytuacją.

Wręcz przeciwnie wygląda sytuacja odnośnie Torunia. Ta ekipa jest głodna wygrywania ponieważ powinna już wcześniej (sezon, dwa?) odnieść bardziej spektakularny sukces niż np. turniej im. L. Czachowskiego. Nie ukrywając sentymentu do Miasta Kopernika mam wielką nadzieję, że w tym roku potwierdzi wysokie oczekiwania i przynajmniej powtórzy niewątpliwy sukces jakim było wywalczenie brązowego medalu w czasach, gdy ja miałem wielką przyjemność tam grać i poznać sympatycznych ludzi. Mój były trener z reprezentacji juniorów M. Pysz( którego serdecznie pozdrawiam ) jest w tej chwili uważam odpowiednią osobą aby -w tym wypadku- studzić temperament toruńskiej młodzieży! Tak trzymać!

Całkowicie innym problemem jest KH Sanok. To urocze miasteczko od lat miota się ze swoimi ambicjami i nie może tak do końca określić jaki wynik będzie tak naprawdę przedstawiać wartość drużyny. Temperament tamtejszych działaczy i kibiców dorównuje co najmniej temu z Nowego Targu lecz brak realizmu często przysłania zdrowy rozsądek. Szanuję ludzi ambitnych bo bez tego w tej dyscyplinie nie ma czego szukać lecz jestem również przeciwnikiem popadania ze skrajności w skrajność. Po aktywności na forach internetowych widać jak głodni sukcesu są tamtejsi kibice lecz ważnym jest aby włączyć w swoje wypowiedzi choć odrobinę obiektywizmu bo wtedy ta wypowiedź ma sens a nie jest odbierana jako bełkot niedowartościowanych ludzi. Grając w Sanoku poznałem przede wszystkim równych kolegów z drużyny. Wspólnie osiągnęliśmy jak do tej pory największy sukces w historii klubu ( IV m.) grając pół sezonu za darmo a i tak były głosy niezadowolenia podyktowane brakiem realnego spojrzenia. Dlatego dotychczasowe b. dobre występy drużyny Sanoka niech będą nagrodą za zaangażowanie ich wiernych kibiców w to co dzieje się w ich ukochanym Klubie. Lecz to co pisałem w pierwszym felietonie – nie psujcie tego co jest ! Sport to rywalizacja a nie zaplanowana gra komputerowa! Wierzę, że zapał i zaangażowanie ludzi hokeja w Sanoku wynagrodzą im dobre występy ich pupili w tegorocznym… całym! sezonie bo to dobre miejsce na Wielki Hokej! ( niestety bywają takie mecze jak dzisiaj)

Na całkowicie przeciwnym biegunie można postrzegać środowisko Naprzodu Janów. Przesympatyczne, otwarte, uśmiechnięte i dowcipne społeczeństwo tej niewielkiej dzielnicy Katowic od lat wykonuje olbrzymią prace aby odzyskać dawny blask. Ciężko będzie o zawodników na miarę P.Kwasigrocha, Kasperczyka czy Adamca, ale jeżeli ilość zacznie przechodzić w jakość i takich gwiazd ta „kopalnia talentów” się doczeka. Zauważam dużo podobieństw do Bytomia gdzie się wychowałem. Tam też od lat jest walka o lepsze jutro a dawne gwiazdy np: Sikorski, Stebnicki, Puzio wychowali się praktycznie na jednym podwórku. A tu leży przyczyna pewnego zastoju sprzed lat zauważalna w obu Klubach. Dzieci z okolicznych osiedli przestały się garnąć do hokeja gdyż wszystko padało: zakłady pracy, kopalnie i in., a przecież to o nie opierała się działalność tych zasłużonych Klubów. Wytworzyła się pustka, którą dzięki upartości niektórych ludzi udało się wypełnić zarówno w Janowie jak i w Bytomiu. W tej chwili najważniejszym jest aby diamenty pojawiające się oszlifować a tu kłania się problem o którym wcześniej pisałem, czyli kształcenie trenerów i to dotyczy wszystkich Klubów. Nie zawsze dobry zawodnik będzie dobrym trenerem, ale na pewno jeśli do doświadczenia zdobytego na lodzie dołączy nowoczesne metody szkoleniowe szanse na pozytywny skutek są wielkie. Często jest tak, że za szkolenie młodzieży biorą się zawodnicy odchodzący na przysłowiową emeryturę a wielu z nich nie pamięta metod treningowych sprzed 30-tu lat a jeśli już to pewnie tylko ok. 40-50% nadaje się do powielania w dzisiejszym, dużo szybszym i bardziej siłowym hokeju. To naprawdę musi się zmienić!

Na koniec Stocznia, która dzięki prezesowi Kosteckiemu i działaczom od lat z nim współpracującym jest Klubem sprawiającym wrażenie, że problemy w okresie przemian gospodarczych go nie dotyczyły. Gdzie jeszcze z 10 lat temu wszędzie było słychać lament i zgrzytanie zębów ( może poza krezusami z Oświęcimia ) w Gdańsku panowała niezwykła w tym okresie stabilizacja. Jedyne czemu można się dziwić jest to, że Włodarze Klubu nie wykorzystali zawirowań w innych ekipach i niejako na własne życzenie odpuścili walkę o najwyższe laury a przecież już w/g ideologii Marksa było, że: „Pracodawcy należy się tyle ile włożył” a tam biorąc pod uwagę wieloletnie – w tym wypadku zaangażowanie – należy się od dawna Mistrzostwo Polski. Jednak efekty tej stabilizacji są widoczne w grupach młodzieżowych, gdzie najważniejszą sprawą jest systematyczność. Trenerzy przecież tak naprawdę nie wiedzą kiedy z młodego organizmu eksploduje talent. W Stoczniowcu nie przespano tych chwil i tylko czekać jak za 3,4 lata własnymi wychowankami + kilku obcokrajowców wywalczą upragniony laur.

Co tydzień chciałbym też odnieść się choćby ogólnikowo- gdyż to nie jest relacja - do jakiegoś wybranego meczu a w tym wypadku będzie to spotkanie Naprzodu ze Stoczniowcem, którego świadkiem byłem w minioną niedzielę. Otóż ogólnie rzecz biorąc Janów pomimo zmiany trenera zachował swój styl prezentując lotną, ale na pograniczu ryzyka grę polegającą na użyciu jak najprostszych środków aby uruchomić aktywnych pod niebieską linią przeciwnika napastników i tym sposobem znaleźć sobie okazję do strzału. To się w wielu wypadkach nie udawało gdyż zamiast strzału była zabawa w tym newralgicznym punkcie lodowiska. Z tego wynikały kontry skądinąd niefrasobliwe w wykonaniu Gdańszczan. Jeśli chodzi o ogólną ocenę przyjezdnych, rzuca się w oczy dużo mniejsza aktywność gry ciałem a to było kiedyś wizytówką tej drużyny. Niekoniecznie zaciętość, zaciekłość ale umiejętność wyuczona tego elementu gry.

To tylko wybrane konteksty całej naszej hokejowej rzeczywistości, ale nie sposób ująć wszystkiego co chciałoby się napisać w jednym felietonie. Następny chociaż po części będzie poświęcony zauważalnym problemom w innych nie opisanych wyżej klubach. A jest o czym pisać bo oprócz ekstraklasy istnieje również problem reprezentacji, sędziowania czy też naszej hokejowej centrali. Ubolewam szczególnie nad brakiem tej niezwykle widowiskowej dyscypliny sportu w mediach. A głównie w TV bo jak na razie edukację hokejową prowadzą… nocni stróże i „elita” TVP sport, która ma oglądalność na poziomie większego festynu we Włoszczowej. Europa ( nie tylko zachodnia ) uciekła nam pod względem marketingowym i nie koniecznie możemy się tłumaczyć Radzieckim zniewoleniem, które minęło 18 lat temu a nasz nowy ustrój nazywany też kapitalistycznym ( przyp. od kapitału ) nie zawsze jest w tym wypadku widoczny.

10 lat temu na bazie transmisji z meczy NBA wykreowała się koszykówka, kilka lat temu znaleziono bogatego sponsora reprezentacji siatkarzy itp., a hokej jest na szarym końcu.

Jednak jestem przekonany, że przyszłość tej dyscypliny jest pozytywna tylko jak już pisałem muszą powstawać nowe obiekty a co za tym idzie Kluby i wtedy przy równie pozytywnym nastawieniu głównie władz samorządowych można stworzyć coś wartościowego nie oglądając się na innych.

...Cieszmy się z tego co jest, sezon jest długi i jeszcze nie jedno nas zaskoczy a taki rzeczywisty układ sił w naszej ekstraklasie zarysuje się dopiero po I rundzie czego nie omieszkam skomentować.

Ps. Dziękuję za wszystkie pozdrowienia i komentarze ( nawet te krytyczne, ale merytoryczne)

Jerzy Sobera

Źródło: Hokej24.pl
Wyświetleń: 5739

PLH: Kontuzja Przemysława Witka Następny »

Dodał/a: arch
Napisał/a 120 artykułów

Aktualna ocena: 3.67

kliknij aby ocenić

hokej całkiem serio Jerzy Sobera Felieton

Wykop	OSNews	Gwar	Google
Linkr	Digg	Yahoo	Facebook
Blipnij	Tweeter	Nasza-Klasa

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Felieton: CAŁKIEM SERIO...

CAŁKIEM SERIO ... (6)

CAŁKIEM SERIO ... (7)

CAŁKIEM SERIO... (8)

NAJPOPULARNIEJSZE ARTYKUŁY

Facundus [7/21] 2007/09/14 13:21

Odpowiedz »

(...)my jako …biedna już wtedy Polonia wygraliśmy inaugurujący mecz(...)
Mam sentyment do tego meczu, ponieważ to był jeden z pierwszych, jakie pamiętam, na jakie zabierał mnie ojciec.
Gdzie te czasy, kiedy mogliśmy widzieć Towimor Toruń, Tysovie Tychy, Naprzód Janów był silnym rywalem.
Ach wtedy to były mecze, hale pękały w szwach, a w telewizji i radiu i prasie nie dyskryminowało się tej pięknej dyscypliny sportu - jak teraz.

Lp.	Drużyna	M	Z	ZPD	PPD	P	BZ/BS	PKT
1	Korea	5	4	1	0	0	24:10	14
2	Polska	5	4	0	0	1	31:7	12
3	Holandia	5	3	0	1	1	21:13	10
4	Rumunia	5	2	0	0	3	13:28	6
5	Litwa	5	1	0	0	4	9:27	3
6	Australia	5	0	0	0	5	14:27	0

Data spotkania: 2012-04-21, 13:00
Holandia	7 : 1	Litwa
Data spotkania: 2012-04-21, 16:30
Rumunia	5 : 3	Australia
Data spotkania: 2012-04-21, 20:00
Korea	3 : 2	Polska

Login:
Hasło:
Powtórz hasło:
Adres e-mail:
wyrażam zgodę na przetważanie moich danych przez Sport24.pl oraz oświadczam, że zapoznałem się i akceptuję regulamin portalu Sport24.pl
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez firmę Sport24.pl Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie - Jerozolimskie Business Park. Al. Jerozolimskie 146C, 02-305 Warszawa - zgodnie z przepisami ustawy z dn.29.08.97 roku o Ochronie Danych Osobowych Dz. Ustaw nr 133 poz.883 w celach marketingowych. Oświadczam, że jestem świadom, iż przysługuje mi prawo wglądu do moich danych osobowych i ich poprawienie.

Login:
E-mail: (opcjonalnie)
Kod z obrazka: